Peter Wierckx...
 

Het is een zonnige vrijdagochtend 

 

Zijn betrokkenheid bij de Roparun kent een lange voorgeschiedenis. Hij was 12 jaar voorzitter bij voetbalclub Dosko. Nadat hij daar mee gestopt was had hij het plan even niets te doen. Echter door het overlijden van zijn zwager kreeg hij ook te maken met de Roparun. In eerste instantie via het team SasKa (nr 254). Sinds dit jaar  is hij voorzitter van de Vereniging Roparun doorkomst Bergen op Zoom, opgericht op 18 oktober 2010. Peter ervaart het als een nieuwe uitdaging, een nieuw team een nieuw bestuur. 

 

Zijn betrokkenheid bij de Roparun is inmiddels dan ook verlegd van het meedoen aan de Roparun als verzorger catering, naar wat er zich allemaal afspeelt in de gemeente Bergen op Zoom. Hij krijgt een warm gevoel als hij al die enthousiaste mensen ziet die zich inzetten voor een fantastische doorkomst door Bergen op Zoom, Halsteren en Lepelstraat. Hij heeft het dan over de vrijwilligers, straatvertegenwoordigers, muzikanten, publiek, en andere mensen uit de buurten en straten die er een waar feest van maken. 

 

Aan Peter de vraag “waarom hij op staat met ons?” Peter vertelt dat hij het belangrijk vindt dat er  maatschappelijke betrokkenheid is bij de Roparun, per slot van rekening heeft bijna iedereen in zijn omgeving te maken met de ziekte Kanker. Dat maakt dat de teams, die zich al maanden hebben voorbereid op de zware tocht, een fantastisch en warm onthaal verdienen. Zij hebben per slot van rekening al het geld bij elkaar gebracht via acties. Het geld waar straks weer veel patiënten dankbaar gebruik van mogen maken.

Verder vindt Peter het ook belangrijk dat niet alleen volwassenen hun blijk van waardering uiten, maar dat ook kinderen op een juiste manier betrokken worden. Nu gebeurt er al veel op scholen, zowel basisscholen als de middelbare scholen, maar het kan nog beter naar het idee van Peter. Gelukkig is het wel anders dan in zijn jeugd. Toen werd er niet over gesproken, iemand was ziek, werd beter of ging dood en daar moest je het mee doen. Je werd dom gehouden en dat is achteraf gezien toch niet altijd even prettig. 

 

 

Als laatste vraag leg ik hem het volgende voor: “Waarom moeten anderen opstaan?” “Het is een wereldprestatie dat mensen 520 km afleggen om een goed doel te steunen”, zegt Peter. We hebben het hier wel over de langste estafetteloop van Europa en wellicht van de wereld. Zij verdienen wel wat extra aandacht. Door het enthousiasme van het publiek wordt het voor de sporters een beetje makkelijker om de finish in Rotterdam te halen. Daarnaast is bezig zijn voor een goed doel een prettige activiteit, iets doen voor een ander. Het geeft verbroedering tussen straten, buurten, families en mogelijk hele wijken. Peter zou dan ook graag zien dat niet alleen in de straten waar de lopers en fietsers  doorheen komen alles geel is, maar liefst dat óók in de rest van de gemeente Bergen op Zoom, dus niet alleen van de Oude Tol tot aan de Zoekweg, maar ook daarbuiten. De speciale gele Roparunvlag wordt opgehangen als blijk van sympathie voor het doel en waardering voor de teams. Daarnaast is geel de kleur van de hoop. Het zijn vaak de overige teamleden die ook in de andere straten komen en als zij zien dat het in de gemeente Bergen op Zoom overal leeft, zal hen dat weer extra energie geven. Het zou net als voor de teams een heel weekend Roparun moeten zijn.