woensdag 22 februari 2012
U bent hier: Uitgelicht Denise Kemps
 
Interview met Denise Kemps onclogieverpleegkundige

Denise Kemps
 

oncologieverpleegkundige

 

 

“Een stukje saamhorigheid kweken en een gezellige sfeer creëren.”

 

Door Marian Nuijten pr@roparunbergenopzoom.nl

 

Denise Kemps is 32 jaar en werkt als oncologieverpleegkundige binnen de polikliniek
van het Lievensberg Ziekenhuis. Vanuit haar werk is zij betrokken bij de
Roparun en kent vanuit haar beroep de ziekte kanker heel goed.

 

Zij ziet wat het met mensen doet en niet alleen fysiek of mentaal, maar bijvoorbeeld ook financieel. Mensen kunnen hun werk niet meer uitvoeren en komen dan in de ziektewet. Men heeft dan minder te besteden en na 2 jaar komt men in de WIA terecht, met nog minder te besteden. Op  dagen als nu, wanneer het lekker weer is, zouden mensen graag gaan fietsen, dat is vaak niet mogelijk door de verslechterde conditie. Een elektrische fiets zou dan uitkomst kunnen bieden,  maar die zijn helaas heel duur. In Ossendrecht loopt nu een project, opgezet met geld van de  Roparun, waarbij men zo’n fiets in bruikleen kan krijgen. Het is een samenwerkingsproject met  een lokale fietsenhandelaar. Zulke initiatieven zijn mogelijk doordat men bijvoorbeeld Roparunstad wordt. Roparunstad word je doordat de teams na afloop van de estafetteloop in de gelegenheid worden gesteld om te kiezen welke doorkomst zij het leukst/ indrukwekkendst vonden. Uit die  stemronde komt een uitslag, waarbij de 1e prijs een bedrag is van 50.000 euro, de 2e plaats 25.000 euro en de 3e plaats 12.500 euro. Belangrijk dus om als doorkomstplaats jezelf goed op de kaart te zetten.

 

Denise vertelt mij dat zij om diverse redenen opstaat. Allereerst natuurlijk vanwege de gezelligheid, maar daarnaast ook dat ze daarmee een goed doel kan steunen. Verder fietst een van haar collega’s mee bij een team van de L’Oslopers (nr 66 + 67) uit Ossendrecht. Denise vindt het belangrijk haar een hart onder de riem te steken want het is toch een hele knappe en mooie prestatie. Zij vindt dan ook dat iedereen vroeg op zou moeten staan om alle 275 teams aan te moedigen, een stukje saamhorigheid te kweken en een gezellige sfeer te creëren.

 

Waarom dit zo belangrijk is ziet Denise dus in haar dagelijkse werk. Door de Roparun is haar werk er een beetje makkelijker op geworden. De afgelopen jaren heeft de Roparun al heel wat goede ideeën beloond met geld, waardoor zij en haar collega’s die tot stand konden brengen. Zo heeft het ziekenhuis namelijk enkele hoofdkoelers kunnen aanschaffen waardoor mensen die een chemokuur krijgen de keuze hebben om die hoofdkoeler te gebruiken. Zo’n hoofdkoeler zorgt er voor dat

 

 

 

de chemokuur minder makkelijk door kan dringen tot in de haarzakjes waardoor deze minder  aangetast worden. De winst die daarbij gehaald wordt is dat de patiënt het haar minder snel of niet verliest. Zo zijn er voor familieleden die komen waken nu heerlijke relaxstoelen zodat het allemaal  wat makkelijker vol te houden is. Ze hebben diverse boeken kunnen aanschaffen, wat heel hard  nodig was. Denise vertelt dat we tegenwoordig wel heel open zijn over de ziekte, maar hoe leg je  kinderen uit wat het nu precies is? Veel kinderen krijgen er mee te maken vanwege opa of oma, maar helaas ook steeds vaker vanwege één van de ouders. Zo hebben ze nu ook boeken voor  kinderen, pubers en jong volwassenen.

 

Ten tijde dat Denise nog op de afdeling werkte was het  vervelend dat er, door gebrek aan geld, een beperkt aantal infuuspompen in het ziekenhuis  aanwezig waren. Het gevolg was dat ze veel tijd kwijt waren met het zoeken hiernaar. Tijd die ze  liever aan de patiënten zouden geven. Door de Roparun heeft de afdeling nu een aantal  infuuspompen die alleen voor die afdeling zijn. Zo hielden ze weer tijd over voor de patiënt en dat is toch waar het uiteindelijk allemaal om draait wanneer je verpleegkundige bent.

 

Elk jaar mag  Denise, samen met haar andere collega’s oncologieverpleegkundigen, 11 flyers weggeven voor een  vakantie in een bungalow van de Roparun aan patiënten die het hard nodig hebben en het niet meer kunnen betalen. Er zijn bungalows in Zeeland, Noord- en Zuid Holland, Limburg en Drenthe.

 

Zoals u leest is er al veel gerealiseerd, maar als het aan Denise ligt kan er nog veel meer gedaan  worden. Zij hoopt dan ook van harte dat iedereen zijn uiterste best gaat doen om te laten zien dat Bergen op Zoom als Roparun stad de moeite waard is. Zij kan, op haar manier, dan hopelijk  volgend jaar weer iets extra’s doen voor al die mensen die te maken krijgen met de ziekte kanker.

 

Vanuit de Vereniging Roparun doorkomst Bergen op Zoom danken wij Denise Kemps. Wij  wensen haar en haar collega’s een hoge score voor onze gemeente toe, zodat zij mogelijk volgend jaar nog meer kunnen betekenen voor de patiënten.

 

Dit artikel verscheen eerder in de Roparunkrant 2011, een uitgave van de Vereniging doorkomst Roparun Bergen op Zoom

 

© 2011 Vereniging Roparun doorkomst Bergen op Zoom XFakt.Net