|
Aan het woord zijn Arjan van de Watering 13 jaar en Mariëlle Eggermont-Hagenaars 40 jaar uit Lepelstraat. Tijdens ons gesprek zal Arjan het woord voeren en waar nodig zal zijn moeder Mariëlle hem aanvullen. Want de reden dat Arjan zo betrokken is bij de Roparun komt omdat hij zelf de ziekte kanker heeft gehad. Op 2 ½ jarige leeftijd werd bij hem leukemie geconstateerd. Arjan is 2 jaar onder behandeling geweest. Hij heeft daardoor nog wel herinneringen aan die periode, maar de details kent hij veelal alleen uit de verhalen en van foto’s. De verhalen die door zijn ouders zijn opgeschreven en nu zorgvuldig bewaard worden, zodat deze periode nooit vergeten wordt. Arjan heeft in de 2 jaar van behandeling vele chemokuren moeten ondergaan. Dit gebeurde op verschillende manieren: via ruggenprikken, via zijn porto-cat of via medicatie. Daarnaast kreeg hij maar liefst 9 maal een beenmergpunctie, dit gebeurde onder narcose. Gelukkig is Arjan inmiddels genezen verklaard en is het een vrolijke jongeman van 13 jaar.
Op de vraag wat hij nog weet van die periode vertelt hij dat dat niet veel is. Wel herinnert hij zich dat hij heel ziek was. Zijn moeder vult aan dat hij het altijd had over ‘de boze mannetjes’ in zijn buik waar hij tegen moest vechten. Dingen die hij nog wel weet, zijn bijvoorbeeld hoe de kamers er uitzagen en hoe hij altijd naar Bassie en Adriaan keek. Hoe groot was dan ook de verrassing dat op een goede dag Bassie in hoogst eigen persoon langs kwam om Arjan wat op te vrolijken. Maar er werd meer gedaan. Zo had Arjan het genoegen om de belangrijkste personen van de Bergse Vastenavend te mogen ontmoeten, Prins, Nar, Steketee en Grootste Boer.
Wat ook een bijzondere ervaring was is het dagje op de rondvaartboot. Vanuit de Stichting Roparun werd er een dag georganiseerd voor de kinderen van het Sophia kinderziekenhuis. De boot was omgebouwd tot een piratenschip en alle kinderen konden naar hartelust knutselen, geschminkt worden of spelletjes doen. Van die mooie dag heeft Arjan nog altijd een aantal leuke foto’s. Maar ook binnen de gemeente Bergen op Zoom had men aan hem gedacht. Zo heeft het team het Lopend Vuurke (nr 148) jaarlijks een open dag. Het is het team van de brandweer en Arjan werd uitgenodigd om de open dag bij te wonen. Tja, in zo’n echte brandweerwagen zitten is natuurlijk een hele ervaring. Nou de vraag “Waarom sta jij op met ons?” is eigenlijk al voor een deel aan de orde geweest, maar Arjan heeft nog wel wat toe te voegen.
|
|
Hij komt om de lopers en fietsers aan te moedigen, dit omdat ze volgens hem veel respect verdienen. Respect omdat ze zoveel geld ophalen waarmee de Stichting Roparun weer veel kan doen voor de zieke kinderen. Arjan vertelt dat hij later zelf ook graag zou deelnemen aan de Roparun als loper of fietser. Hij heeft daarin geen voorkeur. Dat het een lange en zware training betreft begrijpt hij goed. Toch is hij al een aardig eind op weg, want Arjan traint 2x in de week bij de voetbal in Halsteren en heeft 5x per week gym op school. Arjan zit dan ook in de speciale sportklas van het ‘Rijks’. Een klas waarbij sport een belangrijk onderdeel vormt van de opleiding. Toch wil Arjan later niet alleen iets met sport gaan doen, hij zou het liefst architect of arts willen worden. Kinderen beter maken dat lijkt hem een heel mooi beroep. Wanneer we het over de doorkomst hebben is er voor hem nog een andere reden om op de Grote Markt van Bergen op Zoom te staan en dat is opa. Hij is de speaker die alle teams met veel enthousiasme aankondigt, zodat zij allemaal evenveel eer krijgen voor de klus die ze toch maar mooi klaren. Mariëlle voegt er nog aan toe dat ze het elk jaar weer een ‘kippenvel moment’ vindt wanneer de eerste teams op de markt komen en dat vindt Arjan ook.
Waarom zouden andere mensen, vrienden, familie, buren enz. nu ook zo vroeg op moeten staan? Volgens zowel Arjan als Mariëlle is die vraag heel simpel te beantwoorden. “Je snapt pas wat er speelt wanneer je het zelf hebt meegemaakt, wat het betekent voor jezelf en je omgeving. Zowel mentaal als fysiek. De Roparun zorgt er met al zijn goede doelen voor dat het een beetje draaglijker wordt”. Ook wil Arjan nog even kwijt dat hem opvalt dat het woord kanker zeer regelmatig door mensen gebruikt word als scheldwoord. Hij begrijpt dat niet en zou iedereen willen vragen volgende keer eens 2x na te denken voordat je dat doet, het doet namelijk pijn en het is onnodig mensen te kwetsen. Samen hopen ze dan ook dat u als lezer het niet mee hoeft te maken, maar hopen wel dat u de moeite gaat nemen de actie te ondersteunen door er op 2e Pinksterdag te zijn, of dat nu in Bergen op Zoom, Halsteren of Lepelstraat is. En voegen ze er nog aan toe: “Neem gerust weer uw vrienden, kennissen en familieleden mee”. Tot slot vraag ik Arjan of hij zelf nog iets kwijt wil. Hij geeft aan dat hij hoopt op heel veel belangstelling en dat er veel geld wordt opgehaald. Arjan, namens de Vereniging Roparun doorkomst Bergen op Zoom bedankt voor je bijdrage en veel geluk en gezondheid voor de toekomst.
Dit artikel verscheen eerder in de Roparunkrant 2011, een uitgave van de Vereniging doorkomst Roparun Bergen op Zoom.
|